Yorgun Yıllarım
Yorgun yıllarım dökülür avuçlarımdan,
Bir bir eksilir umutlarım sessizce.
Gözlerimde solgun bir sonbahar,
Hatıralar rüzgar gibi eser içimde.
Yorgun Yılların Aynasında
Gördün mü, yıllar geçmiş, bak sen de yorulmuşsun,
Bir zamanlar ışık saçan gözlerin sönmüş gibi.
Hani o gençliğin deli rüzgârı, hani o umudun,
Şimdi sessiz bir akşamda kaybolmuş gibi.
Yorgun Yüreğim
Geceler susuyor sensizliğimde,
Çaresiz kalmışım derin içimde.
Bir yanım kırılmış, bir yanım darda,
Hüzünle yoğrulmuş yorgun yüreğim.
Yorma Kendini Boşuna
Yorma kendini boşuna,
Görmeyeceksin ne ben, ne de gittiğin yollar.
Zamanla geçer, acılar unutulur,
Ne kadar istersen de, her şey silinir bir gün.
Yoruldum Ama Vazgeçmedim
Yoruldum,
bunu inkâr etmiyorum artık.
Her güçlü duruşun altında
bir çökmüşlük sakladım,
Yoruldum Artık
Yoruldum artık...
Bir zamanlar sığındığım tek liman vardı,
Ne şehir, ne insan, ne mevsim…
Yalnızca şarkılar, yalnızca şiirler.
Yoruldum Artık
Yoruldum artık...
Bir zamanlar sığındığım tek liman vardı,
Ne şehir, ne insan, ne mevsim…
Yalnızca şarkılar, yalnızca şiirler.
Yoruldum demeyi öğrendiğim yaşlardayım artık
herkese anlatacak hâlim yok,
ama susunca da içimde büyüyor kelimeler.
İnsan kalabalıkta yalnız kalmayı
en geç bu yaşlarda öğreniyor.
Yüreğimden Tut
Gecenin en sessiz anında,
Bir fısıltı gibi düşer adın aklıma.
Yüreğimde yankılanan bir melodi,
Unutulmaz bir ezgi gibi çalar durur.
Yüreğimden Tut
Yüreğimden tut ki düşmeyeyim,
Karanlık geceler yormasın beni.
Bir umut kırıntısı ver elinden,
Aydınlık yüzüne sürsün sevgimi.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!