Çocuklar da çiçekler gibi çabuk solar...
Dokuz yaşındayım
Hastanedeki şu fotoğrafımda…
Gözümden akan göz yaşı değil
Babama iki satır mektup
Gam gemisi oldum bu haytta
Yüklendim kutsal gamları
Bir gemi gönlüm
Bir geminin hayatı olmaz
Olsa bile adı hayat olmaz
Kutsal değil kutsal diye öğretilen o gamlar
Güneşimsin İstanbul
Haritada dönüp dönüp sana baktım İstanbul
Camilerin,türbelerin
Taşınla toprağınla denizinle...
Nursun bana
Güneşli ülkem köyüm
Delisi var
Divanesi var...
Her durakta duruyor otobüsleri
Hırlısı hırsızı var
Gül kokulu
Gülün gülün köleler
Doğmuş o güneş köleler üstüne
O gül kokulu güneş
Bir o güneş Allahın habibi...
Gül kokulu bir mendil
Ölüm en acısı ayrılıkların...
Cennetten ayrılmak gibi derin acısı
Sevgiliden ayrılışın...
Gülücüklerin çiçek
Gülücüklerin çiçek
Çocuk bir sen güldürdün yüzümü...
Uykusuz kalmış senin için annen
Gül uğruna ölmeliyim
Ara beni bul beni
Ey ölümlerin gül olanı
Adım yazılmalı mavi harflerle
Zindanlarda ölsem
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!