Kızım
Doğdun kızın evimiz karanlıktı
Karanlığıma doğdun sen hey güneş
Senin doğduğun yıllarda çocukları leylekler getiridi
Ne yaza yaz dedim kışa kış...
Ne yar geliyor gönlüme
Sabah akşam
Seni bulursa
Bin alkış gönlümde
Ne yaz ne kış zor geliyor gönlüme
Koca sultan
Kavgam bitmişti seviniyordum yaprak gibi
Yaprak bana döktü sırları
Rüyada gördüğüm bir ağaçta
Dallar yolları anlattı
Ömrüm çile
Emir senden
Kabeydi gönlüm putsuzdu
Gönlümü inciten sen oldun
Zaman senden şekvada
Eski Komşuluklar
Komşum çay içiyorsun
Denize nazır balkonunda...
Çayında buz şimdi
Leylekler ve bahar
Gördüğüm rüya mı
Neler oluyor komşu ülkelerde
Komşu ülkelere leylekler mi geldi
Papatyalar da açmış mı
Kömürcü baba
İşi karaydı babalığı beyaz...
Kömür kırmakla geçti ömrü
Kara kömür yedi binlerce ömür...
Ne kara azaldı ne kömür...ülkemde
Körlük
Dünya gurbetini dondon kurşunuyla vur
O karanlığa yıldızlar aç ay aç
Ay olsun kucağın şefkatin bir anne gibisin
Körlük ölmez Fravunluk ölmez...Kış uzun sürdü
Ney
Uhutlarda Hamza olurum
Kerbelada Hüseyin
Gazzeler çağırın beni kavgaya
Neyim ben şu göl kanlı göz yaşım
Kör kuyu
Adın çiçek olsun gönlüm
Bahçe arayan
Bahar arayan
Meyveye dönüşür çiçekler ağaç dalında




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!