Kırıldım
Kırmamayı öğretti kırılmak...
Kırıldım hayata
Siz anlamazsınız size de kırıldım
Şu dünya gurbetinde yere göğe kırıldım
Kırk odalı ev gönlüm
Bulut ağlıyor toprak için
Ağlamalıyım senin için gönlüm
Yıktılar seni
Kirli izler
Sahurda ışıkları yanmazdı evlerin bu şehir mü'min değildi
Kirli izler var sokaklarda kim süpürecek onları
Tarihin sayfaları gibi sokaklar var
Yüzlerde hüzün var firavun yüzlü sokaklarda
Erimeliyim bir kış güneşinde...
Kuzey kutbunda buz kayaları ile
Sıra kalbimde şimdi...
Hoş geldin güneş kalbime geldin...
Kelebekler bekleyen bir bahar bahçesi ol kalbim
Kışı sevmişsin ey gül Ey gönül
Kışı sevmişsin ey gül ey gönül
Adın yusuf olsun gönül
Tabir et bu kuraklığın bu fakirliğin zindanını...
Binlerce yıkık fotoğrafın var elimde
"Allahu ekber..."ekber kutsalım
Büyüklüğüne sınır yok sensin kutsalım
Çirkine yer yok gönlümde güzellik kutsalım
Güzelliğine koymadım sınır sensin kutsalım
Esman sebebse sahibi sensin sensin kutsalım
Adil dünya sebeb sensin adil sensin kutsalım
Ay Kız
Tutardı orucunu kılardı namazını aydı ay kız
Adı ay özü ay sözü ay...
Ay kız pencerede bahçede çiçekler arasında çiçek
Kız Çocuğu mu
Ne büyüktür yaraları o annelerin
Yüreğimiz olmasaydı demiştir,kız doğuran anneler...
Ya kız çocuğu doğuran anneler
Kumlara gömülürken kız çocukları
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!