Kırk odalı gönül Şiiri - Hamdi Oruç

Kırk odalı gönül

Baktım kırk yaşıma kırk odalı ev gibi gönlüm

Bulut ağlıyor toprak için
Ağlamalıyım senin için gönlüm
Yıktılar seni
Yaktılar seni
Kırk odalı ev

Kırk yaşımda gönlüm kırk odalı bir ev
Kırkında kırk dil derdimi anlatsa bitiremez

Hoş geldin diyorum kırk yaşıma
Talihsiz kimsesiz bir ışık...bir yıldız gönlüm
Acıyın gönlüme acınsın gönlüme...
Asırların en gecesi bu asır
Ve
Ayrılıkların içten yıktığı bir ev gibi bedenim...
Kimsesizliğin içten yıktığı bir ev gibi o...
Ölümü içinde taşıyan şu bedenime acıyın artık
Eylülleri içinde taşıyan şu hayatıma acıyın artık
Eyyub gibi ben de sabırla sınanıyorum belki

Kırk odalı ev yiğit olmalıyım senin için
Duvarlarını çizdi her gelen...geçen
Terk edilmiş bir evdin
Şu insanlar ne zalim olmuş böyle

Yaş kırk şimdi kırk basamaklı mineresin gönlüm
Veya
Kırk odalı ev oldun gönlüm
İnsanların yıktığı
Şu insanlar ne zalim olmuş böyle

Gönlüm benim kırk yıllık bahtsızım
Sahibsizim öksüzü asrın ve karanlığın esiri
Emanet evlerin bile perdelerini değiştiren sevgilim
Gönlüm bir perdesiz ev gönlüm

Sevmeliyim seni yar
Elini ve elimi gönlüme taşı artık

Kırk odalı ev say şu gönlümü
Onaran elini evime taşı artık
Yaş kırk şimdi
İmar zamanı gönlümün

Bereketli bir yaştır kırk yaş
Kırk zorlu tepeyi aşmanın adı kırk yaş
Kırk yaşıma girdiğimde
Kırk odalı ev gibii gönlüm
Onarılsın
Hoş geldin diyorum kırk yaşıma

Sanki
Çok zaman
Bir tepe üstünde bir evdi..
Derin çizikleri var duvarlarının
Depremlerin sıvalarını döktüğü bir evdi..

Ey kimsesizliğim bırak yakamı artık
Yaş kırk şimdi
Onarım zamanı gönlümün
Rüzğarlar kırmıştır pencere camlarını
Kimi odası tozlu
Kimi odası karanlık...
Bir evdi gönlüm
Kırk yaşımda kırk odalı...
Kırk yılın derdi odalarında
Ağlamaklı kırk odası şimdi
Avlusundan güvercinler uçalı çok olmuş..

Bereketli bir yaştır kırk yaş
Yaş kırk şimdi
Onarılacak o ev...bir sevgili eliyle
Sevgilinin çiçek eliyle..
Aşkın yıldız diliyle...
Aşkın eli yıldız
Aşkın dili yıldız...
Ah aşk kırk yaşında buldu beni
Yıkık gönlümü...
Zamanın karanlığına saplanmıştı gönlüm...
Gecede bir ışık gibi...yıldız gibi
Şimdi

Hoş geldin diyorum kırk yaşıma
Talihsiz kimsesiz bir ışık...yine şu yıldız gönlüm
Acıyın gönlüme acınsın gönlüme...
Asırların en gecesi bu asır
Ahir zamandadır dünyamız...

Ayrılıkların içten yıktığı bir ev gibi o...
Kimsesizliğin içten yıktığı bir ev gibi o...
Ölümü içinde taşıyan şu bedenime de acıyın artık
Ahir zamandadır dünyamız...
Eyyub gibi ben de sabırla sınanıyorum