İyi ki, bir yusufum bu mısırda
İyi ki, yusufum bu şehirde
Bu şehrin zelihaları tuzak
Ben yusufum
Ay ışıklarında papatya oluyor gönlüm
Karanlıkta bir hiç idi gönlüm…
Ya bir kandile sığındım karanlıklarda
Ya taşı taşa vurdum bir kıvılcım için
Koca bir ağaçtır gönlüm bu çölde
Ahir zamana inat gönlüm göklere yar
Uzadı çınar gibi mavilikte dalları
Ahir zamana inat gönlüm kara yerlere yar
Yere yağdı kar gibi
Gönlümde şimdi bahar
Selamlıyorum gönlüm bu kahramanlığını
Kışta açan çiçeksin..
Uçurtma baharı bekleyeceksin
Kış geldi çattı
Kış uykusuna yat şimdi
Bahar gelince aç gözlerini
Hak aşığıyım ben de
Mürşidim Yunus şimdi
Alnım seccadelerde şimdi
Kim çekebilir gecesine beni
Ne yıldızda ne güneşte gözüm
Ben orta doğunun orta direk insanı
İllallah kavgadan
Hayatın kutuplarında gönlüm
Buzullarında hayatın
Zamanın sağırı olmuş yiğit gönlüm
Ey Rahman ve Rahim olan
Gafletten uyandır bizi
Gül yüzlü efendimizin
Sevgisi ile yandır bizi...
Naçar yine insanlık
Kılavuzu o insanlığın
Mavi boncuk gözlüm
Bakma pencereden
Geçti o aşk günleri
Sen benim gönlümün
Kiracısıydın,sahibi değil
Kıraç Topraklarda Çiftçiyim
Ağladım ağlanacak halime
Kıraç topraklarda çiftçiyim
Kirim var ırmaklar bulanık




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!