Kirlisin hayat illallah
Gönlümde talan oldu hep yıldızla
Gönlümde ışıklar hep dilenci
Kirsiz Aynalar
Kirsiz aynalarım var
Kirsiz dostlarım yok
Kirsiz aynalarım
Dışarıda kar yağıyor
Fakir-fukaranın yakacak odunu yok
Odanın bir köşesinde kömür dilencisi bir soba
Odada yorganın altına gizliyor başını çiçekler...
Seyredemem beyaz beyaz
Papatyalardı beyaz...
Kırıldım
Kırmamayı öğretti kırılmak...
Kırıldım
Çöp kırar gibi kırdılar
Mavi boncuk gözlüm
Bakma pencereden
Geçti o aşk günleri
Sen benim gönlümün
Kiracısıydın,sahibi değil
Kıraç Topraklarda Çiftçiyim
Ağladım ağlanacak halime
Kıraç topraklarda çiftçiyim
Kirim var ırmaklar bulanık
Kırdım ellerini yalanın
Kırdım ellerini yalanın
Dikenli senin ellerin
Gül yakamdaydı ellerin
Gözümden düştü dünya...
Kır gururunu bu bekleyen için
Ömrün ipi koptu kopacak olsa yine dön
Kır gururunu bu bekleyen için
Sen ilk sevgilisin
Kış seni sevemem Artık
Kışları sevemem
Evimin penceresinde vahşiliği kışın
Medet Allahım
Kışı sevmişsin ey gül Ey gönül
Kışı sevmişsin ey gül ey gönül
Adın yusuf olsun gönül
Tabir et bu kuraklığın bu fakirliğin zindanını...
Binlerce yıkık fotoğrafın var elimde




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!