HALLER
İnsan bazen susar
Anlatmak yorar
Kırar anlamayacakları bilmek
Döner içine sorar geçmişi
Nerede kaybettim diye
Bazende bir gülüşün içinde Gizlenen fırtınaları kimse bilmez
Bazende bir sabah uyurken kaç
Parçaya bölündüğünü görmez
Ve bazen bir an gelir ki
Kendi kalbine bile bir fazlalık
Hissedersin
İçin öyle yanar ki kimse fark etmez
Gözlerin doludur ama herkes Güldüğünü zanneder
Çünkü acının en sessiz halidir bu
Konuşamazsın sadece beklersin
Birinin görmesini. . .
Ama kimse bakmaz bile
Sonun en acısını öğrenirsin
Kendine sarılmayı
Kendine ağlamayı
Kendinden başka kimseye güvenmemeyi
Ahd edersin kendine bile.
Yücel ÖZKÜ
05.06.2025/17:25
İpekyolu/VAN
Kayıt Tarihi : 5.7.2025 22:15:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!