Allı turnam gökte allı gider
Al gerdanlık takmış belli gider
Kurak bozkır güzde soğuk olur
Ayazları çökmüş belli gider.
Kalem, kalem; sıra sıra dizili
Akşam olur gökten saçar şavkların,
Uzaklardan bakıp duran ay güzel.
Şu bağrımı delip geçer okların,
Ay kaşları atıp vuran yay güzel.
Yeleleri saçar gibi saçların,
Gökte parlar ayın ondördü gibi
Bir güzel yüzünden içerim, yanar
Veda kadehini sundukça bana
Bir hoyrat elinden içerim sanır.
Gurbet yollar bağlar, boran eylerken
Eller gibi sana bardak deyip geçmedim
Belki izi vardır son içtiği yudumdan
Değmese o dudak, bardak bardak seçmezdim
Sanki azı vardır can bulduğum tadından.
Sana kul değmiş, ol demiş bana Yaradan
Sebep işler anne baba dünyada
Günahsızca doğar ağlar bebekler
Konuşamaz daha sözü olsada
Dillendikçe çağlar aşar bebekler.
Onlar cennettendir kokar bahçesi
Ben bir bülbül idim, şakır bağlarda
Feryat figan ile ah u amanda
Renk renk güllerine gönül bağlarda
Daldan dala uçup vakti zamanda.
Bahar gelip gonca güller açarken
Seke seke çıkar gezip, dağlardan;
Ovalara akan, bir ceylan eyler.
Uzaklardan bakar süzüp dağlardan;
Gözlerinden yakan, bir ceylan eyler.
Yerlerde gök arar gözü göklerde
Dağ Ceylanı dağlar dağlar ardından
Seherlerde meler dağlar ardından
Avazları salıp oklar batarken
Şu bağrımı deler dağlar ardından.
Ürkek ürkek gözler benden uzakta
Bir dünya ki döner ardı ardına
Kimler bakıp, kimler döner ardına
Bir gün o da döner viran yurduna
Döner olan nice devranlar varmış.
Katar katar gelir yollar aşarmış
Koşup varma köhne viran yurduna
Sakın girme tutan direği yoktur.
Düşüp durma yalan dünya ardına
Gönül verme, atan yüreği yoktur.
Kervan gelir konar handa hoş imiş
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!