Halimi Sormadılar Şiiri - Gül Yıldırım

‎Kuytu yerlerde kaldım , yuvasız  kuş gibiyim
‎Yaz baharı olmayan, kutupta kış gibiyim
‎Serçenin gözlerinde, son damla yaş gibiyim
‎Ben her saat öldümde, kimseler görmediler
‎Neler yaşadım neler, hâlimi sormadılar
‎
‎Zamansız karlar yağdı, yorgun gönül dağıma
‎Felek şivan düşürdü, yıllarca ocağıma
‎Gam çileyi toplayıp, doldurdu kucağıma
‎Gülmeyi çok gördüler, huzurla karmadılar
‎Neler yaşadım neler, hâlimi sormadılar
‎
‎Zulmet çöküp kapladı, sardı dört bir yanımı
‎Zehir zıkkım eyledi, hayat denen anımı
‎Binbir dertle dağlayıp acıttılar canımı
‎Bağrımdaki kanayan, yaramı sarmadılar
‎Neler yaşadım neler, hâlimi sormadılar
‎
‎Yazgının sillesiyle, yandı bağrım köz oldu
‎Mazideki günlerim, turap oldu toz oldu
‎Vuslatı bekler iken, ömrüm gayrı güz oldu,
‎Sel gibi aktı yıllar yerinde durmadılar
‎Neler yaşadım neler, hâlimi sormadılar
‎
‎Gönül kalmış bî-karar, baharı ben neyleyim?
‎Vuslat yoksa sonunda o yari ben neyleyim?
‎Talihim durmaz yazar, bu zârı ben neyleyim?
‎Bahtın kara dediler, hayra da yormadılar
‎Neler yaşadım neler, hâlimi sormadılar
‎
‎Bağıma hazan vurdu güllerim boyun büker
‎Dalımda dertli bülbül yaslı figanlar döker
‎Soldu yeşil  yaprağım toprağa küskün bakar
‎Vefasız bahçıvanlar goncamı dermediler
‎Neler yaşadım neler, hâlimi sormadılar
‎
‎Kaderin çarkı döner, ruhumu yorar durur
‎Sessiz giden zamana, bu kalbim sorar durur
‎Gülzârımda açan gül, biçare kurur durur
‎Merhamet yokmuş meğer,damla su vermediler
‎Neler yaşadım neler, hâlimi sormadılar
‎
‎Gözlerimden akan yaş nehir oldu çağladı
‎Gülkaranın sinesi, hasretle dert bağladı
‎Sanki herkes bir oldu, ciğerimi dağladı
‎Derman olup yarama, merhemi sürmediler
‎Neler yaşadım neler, hâlimi sormadılar
‎
‎Gülkaram✍️
‎      15.06.2026
‎
‎
‎