Halil Manuş Şiirleri - Şair Halil Manuş

NASIL GÖRSÜN

Gülü nasıl görsün dikene bakan
Gül güzeli gören göze gözükür
Kişi bilmezse eğer adap erkan
Ne insanlık beklenir ne teşekkür

NE DEMEMİ BEKLİYORSUN?

Tuttun mu ki dediğimi
Ne dememi bekliyorsun?
Anlattım hep bildiğimi
Ne dememi bekliyorsun?

NEDEN?

Ateş neden yakar soğuk üşütür
Alınan her nefes verilir geri
Vakti geldiğinde tükenir ömür
Ayrılır mahşerde herkesin yeri

NEDEN BÖYLE?

Her hatayı bil kendinden
Deme sonra “neden böyle? ”
Ne çekersen, hep dilinden
Deme sonra “neden böyle? ”

Söyler misin bana candan
Neden böyle Boğazlıyan?
Sıralayım; ondan, şundan
Bundan böyle Boğazlıyan

Neden dedin de; sahi, bak!

NEDEN DOKUNULMAZ?

Onlar vekil bizlerse asılız diye biliriz de
Görünen tam tersi baksana yüce meclisimize
Böyle acizlik görülmedi meclis tarihimizde
—Vekilse kürsüde niye esamesi okunulmaz;

Kulak ver de iyi dinle
Görmek için bakmak lazım
Sevgi söyleyip dilinle
Gönüllere akmak lazım

Değeri olur mu ‘hiç’in

NELER DEĞİŞMİŞ

Kendimde değilim şaşkın haldeyim
Devir başkalaşmış düzen değişmiş
Neyi anlatayım neyi söyleyim
Odun başkalaşmış hizen değişmiş

NE FARKI VAR?

Ne farkı var şunun şundan
Düğün dernek hep bir örnek
Aynı alan aynı meydan
Düğün dernek hep bir örnek

NE FANATİK NE TARAFTAR

Ne fanatiğim ne de taraftarım
Hakk’ı bilir hakkı gözetirim ben
Bir lokmaya bin şükür der yatarım
Hakk’ı bilir hakkı gözetirim ben