Halil Manuş Şiirleri - Şair Halil Manuş

NEDEN?

Ateş neden yakar soğuk üşütür
Alınan her nefes verilir geri
Vakti geldiğinde tükenir ömür
Ayrılır mahşerde herkesin yeri

NEDEN BÖYLE?

Her hatayı bil kendinden
Deme sonra “neden böyle? ”
Ne çekersen, hep dilinden
Deme sonra “neden böyle? ”

Söyler misin bana candan
Neden böyle Boğazlıyan?
Sıralayım; ondan, şundan
Bundan böyle Boğazlıyan

Neden dedin de; sahi, bak!

NEDEN DOKUNULMAZ?

Onlar vekil bizlerse asılız diye biliriz de
Görünen tam tersi baksana yüce meclisimize
Böyle acizlik görülmedi meclis tarihimizde
—Vekilse kürsüde niye esamesi okunulmaz;

NE DEDİĞİNE BAK

Duyduğun bir söz hakikat ise eğer
“Kim dedi”yi bırak, ne dediğine bak
Bir harf olsa; öğrenmek, kırk yıla değer
“Kim dedi”yi bırak, ne dediğine bak

NE DEDİLER?

Güfte, beste, name, ezgi
Bilmiyorsan sor dediler
Al renk ile mavi rengi
Karıştırıp mor dediler

NE DEĞERİ KALIR

Ne değeri kalır onun
Güller sana kokmuyorsa
Nefes biter gelir sonun
Yollar sana çıkmıyorsa

DOĞURAN KAZAN

Destektir komşu komşuya
Darda kaldığı zamanlar
Ne denilir ki doğruya
Uyansın şu uyuyanlar

DOSTLAR ALIŞ VERİŞTE GÖRSÜN

Kendisi hep beş kuruştan
Alır tüm yumurtaları
Satıverir dört kuruştan
Olmuştur epey zararı

DÜNYANIN DENGESİ

Ne elde soru tükenir
Ne de hocamızda cevap
Kimi cevabı beğenir
Kimi bilmez erkân adap