Halil Manuş Şiirleri - Şair Halil Manuş

ELBET HESAP SORACAĞIZ

Gülen gülüp geçsin şölenime, toyuma
Delikanlım “aklımda” de ama uyuma
Onca soysuz küfrederken ata soyuma

ÇOCUKLARIMIZ

Evlerin süsü neşesi
Ailenin baş tacıdır
Eşlerin tek sermayesi
Gönüllerin ilacıdır

Cevaptır toprağın duasına yağmurlar
Rüzgarlarla raks eder şükründen çimen


Yükselerek boy veren aciz tohumlar
Boyun eğer olgunlaştığında hemen

KALEMİN SUÇU NE?

Dilinde aynı söz, aynı nakarat
Dinledikçe gına gelir insana
“Adamım” diyende kızarır surat
Hiç mi söylemediler bunu sana?

-MİŞ, -MUŞ, -CAK, -CUK

Vaatler verdin allayıp pullayıp
Dinlettin, kelimeleri ballayıp
Aldın oyları yüksekten sallayıp
-Yaptıkların ortada; -miş, -muş, -cak, -cuk

SENDEN GELEN HOŞTUR BANA

Merhameti sonsuz Rabbim
Senden gelen hoştur bana
Ne konuşsun ağzım dilim
Senden gelen hoştur bana

SANA GELDİM

Çok şükür ki en sonunda
Düşe kalka sana geldim
Bir lahza olsun yanında
Silkinerek cana geldim

SİZDE

Hak görünüp sahte çıkan
Daniskalı yalan sizde
Bir tutamlık ota bakan
Çapulculu talan sizde

LEVLAKE LEVLAK

Hata bulunmaz Hak sözünde
“Bulduk” diyenleri geçin
Her ne varsa yeryüzünde
“Yarattım” der O’nun için

Çanakkale sırtlarına
Yol oldu Havranlı Seyit
Kınalı evlatlarına
Kol oldu Havran’ı Seyit

Tütmez baca,yanmaz ocak