Halil Manuş Şiirleri - Şair Halil Manuş

KUŞ MİSALİ

İnsanoğlu kuş misali
Dün nerdeydin, bugün nerde?
Kimseye benzemez hâli
Allah düşürmesin derde

KÖYÜMDE BİR PINAR VARDI

Köyümde bir pınar vardı
Söküp taşımışlar onu
Buz gibi suyu akardı
Söküp taşımışlar onu

LÜTUF O’NDAN…

Âdem diye yaratmış Hak
Lütuf O’ndan şükür kuldan
Düzen böyle kurulmuş bak
Lütuf O’ndan şükür kuldan

MAL TÜKENİNCE

Eğridir boynu dolu başakların
Mütevazıdır onlar hal dilince
Elde varken fır dönen uşakların
Terk ederler seni mal tükenince

MANKURTLAR

“Bak Ali, Ali bak” diye
Yıllar yılı bakıttılar
Görmedi bakanlar… Niye?
Çünkü artık Mankurt’tular.

MARİFET

Yalandan başka söz bilmeyenlerce
Hüner sayılmaktadır dürüst olmak
Bakınca insan görünse de; bence,
Marifet, adam gibi adam kalmak

MARUZAT

Dün dediğini yok sayarsan bugün;
Alıp yürür, fitnelerle fesatlar

Hangi dediğine inanalım ki;

MAYMUNDAN FARKIMIZ

Tüysüz olmak mı maymundan farkımız?
El, ayak, ağız, burun onda da var
Doğruya yöneltmiyorsa aklımız;
Ha ismimiz insan olmuş, ha davar.

Şehit ya da gazi ol ki;
Vatan sağ olsun Mehmedim.
Kan döküp bayrağa sol ki;
Vatan sağ olsun Mehmedim.

Üç, beş çapulcu haine

NAÇARIM

Mademki ben bir kulum; hem aciz hem naçarım
Ellerimi yalnız Yüce Allah’a açarım

HALİL MANUŞ - 04/10/2020