Halil Manuş Şiirleri - Şair Halil Manuş

SENDE KULSUN, BENDE KULUM

Ağa, paşa demek de ne?
Sende kulsun, bende kulum
Bir yol bulmuşsun kendine
Sende kulsun, bende kulum

SENDEN HABER VERİR BİZE

Kâinatta her bir varlık
Senden haber verir bize
Gökte yıldız, suda balık
Senden haber verir bize

SEN LEYLA’YA BEN MEVLA’YA

İkimizde gidiyoruz
Sen Leyla’ya ben Mevla’ya
Aşkla gönül veriyoruz
Sen Leyla’ya ben Mevla’ya

SEN NİMETTE, BEN KÜLFETTE

Yaşıyoruz ikimizde
Sen nimette, ben külfette
Eşit yaratıldık sözde
Sen nimette, ben külfette

SEN “ÖTEKİ” DEĞİLMİSİN?

“Öteki” dersinde bana
Sen “öteki” değil misin?
Ne desem ki bilmem sana
Sen “öteki” değil misin?

SEN RAHMANSIN SEN RAHİMSİN
Bizler aciz kullarınız
Sen Rahmansın sen Rahimsin
Senden olur yardım yalnız
Sen Rahmansın sen Rahimsin

SEN GELMEDİN

Ne bahar kaldı ne de yaz
Giden geldi sen gelmedin
Gözüm yolda dilde niyaz
Giden geldi sen gelmedin

SENİ DE Mİ YAKTI BİR GÜL

Söyle bana dertli bülbül
Kimedir senin avazın
Seni de mi yaktı bir gül
Hakk'a ulaşır niyazın

SENİ GİDİ İKİYÜZLÜ

Bir böylesin bir şöylesin
Seni gidi ikiyüzlü
Yaradan ıslah eylesin
Seni gidi ikiyüzlü

Kimsin diye sorma bana
Senin gibi bir âdemim
Nasıl cevap verem sana
Senin gibi bir âdemim

Yanlış yolu tutma bırak