Halil Manuş Şiirleri - Şair Halil Manuş

SALDIM ÇAYIRA MEVLAM KAYIRA

SALDIM deyip başıboş bırakırsan
Dağda gezen çakallara laf etme
Ne yapsam ki diyerek bakınırsan
Çobanda olma, sürüyü de gütme

SANA DOĞRU

Sakın beni bende bilme
Yaşıyorum sana doğru

Kalkıp çıkışa son hızla

OĞUL! SEN GÖREMEZSEN…

Oğul! Baktığında sapı, samanı
Başkaları görür sen göremezsen
Arpanın, buğdayın hasat zamanı
Başkaları derer sen deremezsen

OĞUL! SEN, SEN OL…

Oğul!
Büyü de artık
Bana doğruyu söyle
Ömür mü geçer böyle

O GÖZLERİN

Ferman çıkartır katlime
O gözlerin yok mu senin
Parçalatır lime lime
O gözlerin yok mu senin

ÖĞRETİRKEN EĞİTMEDİK

Sınavlara meyilliyiz
Öğretirken eğitmedik
Bizde suçlu değil miyiz?
Öğretirken eğitmedik

NİLÜFER

Çevresine aldırmadan açar ya nilüfer
Biliyor ki; sabrederek, ne çöller yeşerir
Etrafında gül yeşertmek sendedir bu sefer
Serp tohumu, yüce Rabbim, birine bin verir.

O BİR HİZMET ERİ

-Sayın Attila Alpay’a-

Beyoğlu, Şişli, Üsküdar, Sarıyer
İç mimarlıkta onca hizmet ver

O DUYAR

Yaratıldık ezelden
Her can farklı farklıdır
İnsanı insan eden
Kullandığı aklıdır

OĞUL! VAZGEÇME

Başak dolar en sonunda
Olmamışken biçme oğul
Cihan dursa da karşında
Davandan vazgeçme oğul