Halil Kıvrık Şiirleri - Şair Halil Kıvrık

Devam eden birşeyler var iken
aklımı karıştıracağına kulağını kaşı derim haşmetehap
artık millet mal değil
ağırlık hesabında Toricelli basıncını kullanıyorlar sıfır rakımda

Matematik herşeyden daha dürüst

Ne kadar güzel bişeysin sen gündüz
hiç uyuyasım gelmiyor geceleri sensiz

Aşk bu
umut gibi neyim
ak akçe pakça

Bizimkisi düz çizgi
sahte bir dünya ise;
zalimlerin beyninin kıvrımlarındaki yüzeysel alanların hakim görünmezliği.

içimizde yeşerttiğimiz bir yeşerebilseydi dışında;
gün,

Yükün benliğim
taşıyacağın toplumun mirası kaldı
senlikten habersiz anılanlar yazdı adını

Paranın gölgesinde
sildiğim imanlar yoksulluğun peygamberi

Göç mevsiminin başladığı
tiyek sürgünlerinin uçlara
ulaştığı
sarının yapraklara düşdüğü zaman
bağbozumunda;
Üzümün karasına kuşkuyla bakılmadı hiç.

Oysa ki,
sabah sabah
erken uyanacaktım yarına
Geç kalmadan işime
gecenin geç vakti
sabaha karşı uyumuş

Kavramlara-hukuka inanmayan;
çarığı çamurlu lardan
çıksa çıksa köy kurnazlığı çıkar

kuyudan
gökyüzündeki yıldızlara dikey bakanlar

Bu incelik çocuk kalbimin yufka yüreği
kırım kırım ufalanıyor dokundukça
kırılıyor ışık sensiz
bir yanım hep karanlık.

Vasiyetinden es geçtiklerini aktarmıştım sana

Denize düşen yılana sarılır derlerse de inanma
yitik ve yeter/siz düşlerdir
kışın yorgansız
yazın ayransız kalınca

utanıyorum İsa’dan-özel isminden

Zaman;
dün ile bugünün-ekmek arası
geçmişte kalan yirmi üç küsur

saat artı tortu