Halil Kıvrık Şiirleri - Şair Halil Kıvrık

canlıların varlığı bir hayat sunuyorsa doğada
yadsınmaz gerçektir somutluk.

Frekanslar tutmayabilir
çaldığın yoğurt değil ki

C/anım çok sıkkın gereğinden fazla köle olmaktan kurtulamamışlığa.

Aşağı sokakta bir serseri
karınca duası levhası satmak yerine!
parmağıyla oyuyor kem gözlerini
karıncalara yuva olsunlar diye.

Biat-aidiyet
bedeviliğin koşulsuz kabulü
itaatsizliğin ne kadar özgür
inanç olduğunu bilselerdi
tanrıya bile bu kadar yük binmeyecekti.

filozof,ne düşünüyorsun diye soruyorsun.
Bu yerkürede
hiçbir çelişkiye mahal vermeyecek bir başka çelişk(iyi)
yüzüm olarak düşünüyorum

desem;

Artık şiyir-miyir yazmayacağım
''ben köylüyüm''
görünen köyün köylüsü adlı resim yapıp,
Pariste Luvr müzesinde Monalisa tablosunun kıçına asacaklar bu eserimi
kıçımı yırtacam insanlık için.

Yaşama sevinci dersen
işte beni bil
bu gördüğün ufka bakmaya tenezzül etmediğinde
doğrultuğunda başını
gözlerin dinlenmeyecek

Gözlerden kör olmak çokta zoruma gitmiyor da gözlerin ırak!
sesinde çocuksu tınıyı çok özlüyorum zamanın gerilere atamadığı hazanda.

Demir kıvama gelir kömür biter
hayat kıvama gelir ömür biter
Halil kıvama gelir şarap biter anasını satıyım

Kalbin
hazırlıksız çırpınışın
telaşı sus pus
olmuş
şaşkınlığın kanatsız kuş
uçmaz

Aşığım
bu yerkürede tüm kalbin insanca attığı bıraktığı heyecandaki düzgünlüğe
eşdeğer ruh ikizime
gerisi fasarya.

Vatan millet sakarya gibi en kestirme örneği

Ne güzel bişey
kilometrelerce ıssızlığı
ıslık çalarak zengin hale getirmek
arabeskçe
alaturkaça
ala-duruş traşla