Halil Aydın Şiirleri - Şair Halil Aydın

DOĞANIN BOZULMASI
Samanyolu galaksisinde bulunan
Güneş sisteminin bütün gezegenlerine
İnsansız uydular gönderdiler
Uzaya giden insanlar ayın üstünde yürüdüler
Mili metrenin binde biri kadar bir virüs

DOĞANIN İNTİKAMI
Doğa artık intikamını alıyor
İnsanoğlunun kendi diliyle konuşuyor
Siz köyleri şehirlere taşıdınız
İnsanları sığmadı artık büyük şehirlere
Çöp dağları yığdınız rast gelen yerlere

DEPREM ÇADIRLARINDAN
Bahar geldi kuşlar şarkısını söyleyecek
Börtü böcekler yuvasını yapacak
Bir depremzede anne, bulaşıkları kirli
Hava çok soğuk, elleri üşüyerek
Bulaşıklarını deterjanla yıkayıp durulayacak.

DEPREM GERÇEĞİ
Yetişin dostlar, yetişin göçük altındayız
Taş üstünde taş kalmadı her taraf toz, duman
Yüz binler öldüler karalar bağladık yastayız
Bir mahşer; sesimizi duyan yok göçük altındayız..

DEPREM VE İNSANLAR
Bir anne ağlıyor
Depremde yıkılan
Enkazın üstüne çökmüş
Tırnaklarıyla kazıyor yıkıntıları
Sabah yakın

DERS AL TARİHTEN
Dünya halkları bu savaşı durdurun
Katliam var bilin Azerbaycan da duyun
Zalimle ilginizi kesin dondurun
Katliam var bilin Azerbaycan da

DEVLET ÖÇ ALMAZ-
Seni düşünürken
Hava Kuvvetlerinin bir subayı düşer aklıma
Bir acı düşer yüreğimin ta ucuna
Tam 85 yaşında demans hastası
Korgeneral Vural Avar Paşa

Çivisi çıkmış
Sönmüş bir volkan gibisin
İçin için yanarken üzerine küller elenmiş
Sessiz tepkisiz o muhteşem duruşunun
Yerine yeller esiyor
Tilkiler çakallarla oynaşıyor

ÇOCUKKEN
Çocukken her yer çok soğuktu üşürdüm
Güneşli yerlere otururdum
Güneşten çok sıcaktı kalbim.
Ağlayan bir çocuk görsem bende ağlardım,
Büyüdüm çok acı çektim

ÇOCUKLAR
Çocuklar güneşi tutabilmek
İçin tepelere doğru koştular
Ellerini uzattılar tutular
Kâğıttan kayıklar yaptılar
Çaylara attılar