Kırgınlığım açık mavi denize açılan bir yelkenli
Sen bildiğim bütün bulutlar sahici
Sahibi olmayan kapalı odamı
Sen bildiğim esintiye
Anahtarını ben diye kaybettiğim benliğime veriyorum
Görünmez dalgalar vururken kıyıma
Koparken meyvelerim daha olgunlaşmadan
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta