Hakkı Demir Şiirleri - Şair Hakkı Demir

Muhtaç herşey aynınsına,
Kendini gördüğü aynasına
Elma gibi diğer yarısına
Biz size siz bize muhtaç

İşte; son vazifemi de yerine getirdim
Son diyorum çünkü sonrası olmayabilir
Giderken, omzumda yük olan günah derdim
Dermanın sende olduğunu daima bilirdim
Yine de sonrası olsun diye hep gelirdim
Belki yeni başladım belki de son kim bilir

Ah gözlerim ne görmüştü öyle dünya gözleriyle
Huri mi bilemem ki cennet kokuyordu sanki
Ah gönlüm koca bir kıtaydı buzların sanki
Sarhoşa döndüren o ahu gözlü kız mı sözleriyle

Görülmüş değil gözümün böylesine bakışı

Bir gün var ki yarından daha yakın ,
Bir son var ki mümkünse ölümden sakın,

Pek yakındır kapımıza dayanacak bir felaket!
Kardeşim; o gün yalnız, yalnız inanlar kazanacak sabret.

Bu şehirde, güzeldi yaşamak sevip sevilince
Hüzün çökmüş caddelerinde onu görünce
Lakin pek çirkin gelir burası bana artık
Neşe dağıtan birinin olmadığını bilince

Sokakları dar, birinin üzerine çıkmış insanları

Gözlerin ölüleri yutan toprak gibi kahverengi
Güneş en tepede ne bu soğuk ten rengi
Yüzüne bakınca andırır hüzünlü bir sonbaharı
Oysa ne yeşil yaprak çekilmiş ne çiçek üstünde arı

Sana bakınca ay gibi senden ışık alırdı gözlerim

Doğruymuş sevmek insanı döndürüyor deliye
Onunla öğrendim sevenlerin güzel gördüğünü gözleriyle

Sormuşsun ne yaptığımı
Oysa öylesine, bilip bilmeden
Söyleyim yazdıklarımı silmeden
Bugün, seni düşündüğüm başka bir gün
Kendim, hasret ikliminde azılı sürgün
Can sanki tenimden çekilmiş, o an ki

Bir papatya gibisin,
Baharı görünce açan
Kış gelince kaçansın
Çiçek açıp yaprak dökensin
Ağaç olup gölgeni esirgeyensin
Nefes olup ciğer yakansın