Gözlerimi açtığım günden beri,
İnsanın kurduğu hiçbir yuvanın
Tam huzur vermediğini gördüm.
Çünkü evi eksik yapan,
Duvarları ya da çatısı değil
Kalbin hakikatten uzak oluşuydu.
Dünyayı dolaştım.
Aşkı dillere destan
Nice insan gördüm.
Fakat çoğu, sevdiğini değil,
Kendi arzusunun
Gerçekleşmesinin peşindeydi.
Yusuf ile Züleyha'nın
Beni anlatan o hikâyesini okudum.
Anladım ki insanı olgunlaştıran,
Kavuşmak değil
Beklemeyi öğrenmekti
Çünkü sabır, aşkın en sessiz yüzüydü.
Dr Yusuf Polat
Kayıt Tarihi : 28.06.2026 13:30:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Denizli




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!