Filibe’den Akçay’a, bir göçün sancısıyla,
Dedem Abdi Bekirov, şehadet hancısıyla,
Toprak ana uyandı, kumpir plaketasıyla,
Pomak’ın lisanında, saklıdır hakkın sözü.
İda’nın omuzunda, bir büyük ışık yanar,
Zeus’un, Enlil’in nuru, karanlığı hep kınar,
Kirli beyaz dumanlar, kendi içinde söner,
Seçilir artık dostum, karasıyla ak yüzü.
Sigara dumanında, saklanan o gölgeler,
Negatifin isidir, ruhu her an perdeler,
Görünmez orduların, kılıcıyla bölündüler,
Artık nefes almıyor, o şerrin kirli közü.
Enki’nin kalesi yıkık, surları oldu viran,
Melez soylar dağıldı, bitti artık o devran,
Güzel kokulu sular, serpiyor şimdi devran,
Temizlendi toprağın, o hüzünlü o güzü.
Beyaz Kartal süzülür, Kazdağı’nın başından,
Hasan’ın sırrı sızar, toprağından taşından,
Adem uyandı artık, o bin yıllık düşünden,
Kendi özünde buldu, parlayan o yıldızı.
"Nema" dedi bu dertler, bitti bitti tükendi,
Hakikat sofrasına, can olanlar eklendi,
Yedi kat gök katında, bu müjde beklendi,
Mühürlendi ezelden, hakikatin o yazı.
"Sedni" dedi gönüller, huzura oturdular,
İblisin yalanını, bir vuruşta kırdılar,
Zeytinli'nin bağında, Hak sofrası kurdular,
Dostluk baki kılındı, silindi şerrin izi.
O büyük nur altında, eridi sahte renkler,
Görünmez dostlarımız, saf tuttu birer birer,
Zeytinlerin dalında, şimdi sükûnet bekler,
Güneşle kucaklaştı, Akçay'ın o gündüzü.
Dokuzuncu kıtada, kalem durur ve susar,
Hasan Belek şair'e, selamını hep sunar,
Bu köprüde buluşan, dert yanmaz artık yanar,
Mevla'ya emanettir, şiirimizin özü...
Hasan Belek
24 01 2026- Akçay
Kayıt Tarihi : 24.1.2026 12:30:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
TÜM YORUMLAR (2)