Nefislerimiz batıl, hakikat tanımıyor,
Cehalet ki diz boyu, hakikat denk gelmiyor…
Hakikat doğruluk ve gerçekten yana olmak,
Hak’tan taviz vermemek, yalandan uzak kalmak…
Nefsimi dışlamışım, ruhum Rab’bimden yana,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta