Ah! geldi yine sonbahar.
Güneş yavaş yavaş kaçar.
Göçmen kuşlar güneye uçar.
Kaçamadım aşktan kaldım.
Vah! ömrüm yaşıyor hüzün.
Aşkın sihirli sözü sadece iki kelime.
Dudaklarımda iki sözcük bekledi.
İşte bu o gülümsemenin devamı...
Duyamadı benden gönlü hasret kaldı.
Hakkını helal et sevdiğim, yapamadım.
Seni sevip, sevdiğini bilmek.
Ne kadar güzel sevmek.
Aşk ister hep emek.
Güzellikte bilirim seni tek.
Arzu, yaşamımda bir dilek
Bu akşam yine sensizim.
Ayrılıklara hep sessizim.
Değişmez belli kaderim.
Gel artık bana sevgilim.
Ben yalnız seni sevdim.
Koyup bıraktım herşeyi gideceği yere.
Hep aşkı aradım her güzelde, yok bir zerre.
Bir güzelin gülümsemesi ile.
Düştüm diken dillere.
Eylül geçti sen neredesin.
Düşen yaprakları gör.
Soğuk artık oturduğumuz park.
Gözlerim yollarda bekler.
Eylül gibisin.
Buruk hüzün.
Kurumuş yaprak..
Veda simgesi.
Eylül misalisin.
Bu eylül her zaman hüzün.
Aklıma geldi tutmadığın sözün.
Unutamam bana geldiğin gün.
Eylül aşkı hep ister ödün.
Bu eylül saydım kaç zaman geçti.
Eylül, içimde buruk his.
Kader ile oynadım, bahis.
Göremedim önüm sis.
Meğer aşkım olmuş terhis.
Emindim.bu kız benden vazgeçmez.
İşte yine geldi, eylülün ondördü.
Yıllar öncesinden bir anı bana döndü.
Arzum daha yıllar önce söndü.
Balkondan gördüğümde seslenemedim.




-
Hakan Özüçelenk
Tüm YorumlarKabiliyet arzeden özelliğimin denemelerini şiirlerimle ortaya çıkarmaya çalışıyorum. Eğitimim sırasında edebiyat hocalarım bu konuda sadece yazdıklarıma not vermemekle yetindiler Benim bunları yazamayacağımı belirttiler Hatta bir yarışmada birinci olduktan sonra bu yaşta bu çocuk bunu yazamaz diye İ ...