Hakan Özüçelenk Şiirleri - Şair Hakan Öz ...

Yaprak dökümü zamansız başladı.
Dalında durması gereken yaprak azaldı.
Caminin önü kalabalık , lokma dağıtıldı.
Erken giden ağabeyim, özlem ile anıldı.

Çocukluğumun canlı tanıkları oradaydı.

Nerede dere boyu kavak.
Üstünden doğan şafak.
Şimdi saçlarım oldu ak.
Git zaman,anımı bana bırak.

Göçmen güzelleri sardı.

Zaman, anılarımda aşkım.
Gelecek ve bugün yalnızım.

Dönmek mümkün mü? o güne...
Hani sana seviyorum, demiştim.

Ortaköy İstanbul da lüks lokantada
Müzikli duygusal bir ortamda
Onsekiz yıl sonra orada
Sen beni görmedin tanımadında

Seni yıllar sonra gördüğüm kader anında

Sen hayatımın içindesin.
Terk edip gidemezsin.
Sevgimi ölçemezsin.
Son bir kez daha düşün.

Sen aşkımın sebebisin.

Hatırlarmısın, beni sevdiğin günleri.
Anlamazmısın seni nasıl sevdiğimi.
Anlatırmısın, o mazideki günleri.
Bir bilseydin, seni nasıl sevdiğimi.

Seni görmek, mutlu ederdi beni.

Nasıl başladı anlamadım.
Issız bir sokakta çıktın karşıma.
Yeşil gözlerinde yaşamadıklarımı.
Hiç bilmediğim duyguları tattım.

Ayrılmak için sevmedim.

Sen ellerimden gittin.
Bir kuş gibi. böcek gibi.

Altında durdum gölge ağacım.
Yaprak yaprak düştün,düştün.

Aşkımı en son eylülde gördüm.
Hani yaprak düşerken ki... hüzün.
Kulaklarımda nağme o son sözün.
Ben gitmeden bir daha düşün.

Nerede o bana yürüdüğün günler.

Şimdi düşüncelerin girdabında.
Geçmişten bugüne özlem.
Vermediğin bana aşkı.
Başkası aldıda mutlu mu oldun.

Şimdi pişmanlıklar acısında.