Hakan Özüçelenk Şiirleri - Şair Hakan Öz ...

Beni bu hale getiren güzelliğin.
Yoluma çıkıp kalbimi esir ettin.
Gülümseyerek ışık verdin.
İçime doğan güneşsin.

Senin sevmen gurur.

Anı defterimde gizli saklısın.
Herkes aşkı böyle yaşasın.
Kalbimin sesini duymalısın.
Herkes sevdayı böyle tanısın.

Dinmez, bu aşk başka yere gitmez.

Herkese selam bugün bayram.
Ziyaret az, sanal oldu yaşam.
Bitti şeker lokum, mendil, ikram.
Ah... o eski bayramları yaşasam.

Lunapark yok, eller öpülmez.

Arife geldi ama yine her şey ortada.
Sana duyduklarım bana yakın sana uzakta.
Yıllar sonra bugün yine sen aklımda.
Bugün arife, sen yoksun ya... her şey nafile

Otuz dört yıl öncesi gibi otuz temmuz.

Duyguların pençesinde şaşkın.
Yara üstüne yara açıyor aşkın.
Sığmıyor kalbimde bir his taşkın.
Buna rağmen diyorsun ayrılık yakın.

Vazgeç deme bana sakın!

Her seni görüşümde İstanbul cennet.
Her gülüşün bana verdiğin hürmet.
Ama kader çekti önümüze set.
Böyle olsun istemedim sevgilim.

Hani o karşılaştığımız yokuş var ya.

Kulağıma gelen bir müzik anımsattı.
Seni gördüğümde aşk seni bana sattı.
Bu öyle bir mülk ki... sahibini aldattı.
Yıkıldı kalbim altında kaldı.

Dün adını duyduğumda yine anımsadım.

Aşkın uçurumları arttı.
Aşkım başkasına kaçtı.
Kalbim hep aşkına açtı.
Senden aşk beklenmez.

Ne güzeldi, ilk her an.

Ocağın sonu ,Izmir bahara yakın.
Yaşam iki eksik böyle kaldın.
Kader benden iki can aldın.
Ötesini bilmem yarını göremem.

Umutlarım gittikçe daha aź, edemem naz.

Fatih halıcılar caddesinde.
Yaşadık bir hayat biz.
İstanbul un göbeğinde.
İçimizde derin bir iz.

Fatih vatan caddesinde.