Yarım kalan yapamadıklarımız hüzün verir.
Yarim olan kavuşamadığımız gün gelir.
Karım sanılan alıştığımız gidiverir.
Şimdi ben fakir görülen hakir.
Canım olan bir gün el olup yitirilir.
Çığlık çığlığa diyorsun ama.
Dün gittim kimse yok yerinde.
Geçmiş zaman döner sanma.
Anılar artık hafıza belleğinde.
Çığlık atıp boşuna çoşma.
Ben,böyle kaderi istemedim.
Bana,bunu yapacağını bilmezdim.
Senin esirin olmakmı,birlikteliğim
Üzgünüm,böyle sürmez aşkımız.
Ben,böyle olsun,istemedim.
Seni gezdim sokaklarında.
Anladım bir başkasın.
Seni anlatmak anılarımda.
Karşıyaka hayatımsın.
Seni sevdim hemde alıştım.
Ah yalnız yaşayan bir dinle.
Sevda ile tek başına çaresiz.
Ah diye ağlayan çok seninle.
Bir başıma mahkum sessiz.
Ah, içimin karanlık odası.
Ağrı dağı dumanlı.
Bu işin sonu acılı.
Aşkın acısıda tatlı.
Yazık oldu ayrıldık.
Ağrı dağı yankılı.
Su içtiğim çeşmeye gelmedin.
Ekmek yapıp bana vermedin.
Çekik kahve gözünü göstermedin.
Yörük kızı sen hiç mi sevmedin.
Kimler yanık sana hiç bilmedin.
Bugün benim doğum günüm.
Okundu yine günlüğüm.
Sana verdiğim sözüm.
Yıllar geçsede unutulmadı.
Bugün benim yaş günüm.
Sadece benim bildiğim.
Yaşadığımız yerler duruyor.
O ağaç, o ev, o yol.
Ama sen yoksun orada.
Ah bir gülseydin bana dönük.
Bu yerden vazgeçme.
O diyar dan geçme.
Şu yari seçme.
Dinle öğüdümü yolcu.
Kaderine küsme.




-
Hakan Özüçelenk
Tüm YorumlarKabiliyet arzeden özelliğimin denemelerini şiirlerimle ortaya çıkarmaya çalışıyorum. Eğitimim sırasında edebiyat hocalarım bu konuda sadece yazdıklarıma not vermemekle yetindiler Benim bunları yazamayacağımı belirttiler Hatta bir yarışmada birinci olduktan sonra bu yaşta bu çocuk bunu yazamaz diye İ ...