Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Kutluyorum.
Teşekkür ederim Veli bey. Şöyle etrafımıza baktığımızda sıranın bize geldiğini görmek için fazla zekaya gerek yok. İnternet ortamında yayınladığım 545 şiirim var. Nedense insanlar bakıp geçiyor. İyi olmuş ya da şurası eksik, fazla diyen yok. Bu bakımdan yazdığın tek kelime bile çok değerli
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta