Hak Ettiğin Bataklık Şiiri - Gecenin Efe ...

Ne yazık ki çok geç uyandım o sinsi uykudan.
Ben senin kurak ruhuna can suyu olmaya çalışırken,
Sen arkamdan sadece kuyular kazıp, durmuşsun.
Gidişin koymadı inan, tek bir damla yaş bile düşmedi senin için gözlerimden;
Ben sadece senin gibi bir çamura bastığıma,
Geçen o ziyan edilmiş yıllarıma,gençliğime yandım.

Sana insanlığı öğretmek, nezaketi anlatmak,
Kör bir kuyuya nefes tüketmek kadar zormuş, anladım.
Sadakat bir şereftir, göğüste taşınan,
Senin o dar omuzların bu yükü kaldıramadı.
Şimdi hangi aynaya baksan yabancısın kendine,
Çünkü benim sevdiğim o insan o kadın ruhu, senin içinde hiç olmamış.

Benim en küçük öfkem bile lütuf kalır senin o ucuz varlığına.
"Bu kadar sevmeseydin" demiştin ya hani giderken;
Meğer ne kadar doğruymuş, ne kadar hakirmişsin.
Ben seni göklere çıkardıkça, sen yerin dibini özlemişsin.
Sana harcanan o uykusuz geceler, o temiz emekler,
Gözüne dizine dursun, helal etmiyorum hiçbirini.

Yüzüne bakmaya kıyamıyorum dediğin o masum gözlerin var ya,
Bugün içimde tiksintiden başka bir his uyandırmıyor.
Masken düştü artık, altındaki o alçak ruhu gördüm ya,
Kendimden birkez daha utandım seni bir ara adam sandığım için.
Sen o menfaat kokan karanlığında kaybolup giderken,
Arkamı bile dönüp bakmam, sen değmezsin o son bakışa bile.

İnsan diyorum, çiğ süt emmiş, yüzü silsile-i yalan.
Dün sırtımı yasladığım o liman meğer bir bataklık çukuruymuş.
Hayatıma güneş gibi doğduğun günleri hatırladıkça,
Midem bulanıyor, gençliğime ve sana verdiğim değere çok acıyorum.
Bu hesabın altından senin o ucuz vicdanın kalkamaz,
Yerin dibine batsın senin o sahte sevgin de, gidişin de.

Bak, yine akşam oldu, dindi içimdeki deli fırtına.
Ama bu bir sakinleşme değil, sana karşı duyduğum mutlak bir nefret.
Sen, o ucuz yalanların ve bencil ruhunla layık olduğun çamura batarken,
Ben seni çürümüş bir ceset gibi geçmişin çöplüğüne fırlatıyorum.
Şimdi o arkamdan çevirdiğin kirli oyunlarınla yürü kendi karanlığına;
Çünkü benim dünyamda artık senin gibi bir pisliği diriltecek tek bir kelime bile yok artık!