Hak baki kalsın Şiiri - Murat Ülkü

Karanlık dehlizde sabır taşında,
Ecel gizli bekler kömür başında.
Gözlerin feri var her bir yaşında,
Helal lokma için çekilen çile.
​
​Güneşten uzakta, en alt katmanda,
Can pazarı kurulur dar bir zamanda.
Yiğit harmanlanır tozda, dumanda,
Alın teri ile girilir yola.
​
​Zulmün sarayları yıkılır bir gün,
Mazlumun feryadı duyulur her gün.
Vicdanı kör olan kalsa da zengin,
Mizanda verilen hüküm başkadır.
​
​Sedyeye bakınca utansın cihan,
Kömür karasında parlıyor inan.
Hakkını ararken darda kalan can,
Sırtında taşınan yükten başkadır.
​
​Adalet dediğin herkese lazım,
Yerde kalmaz elbet her iki gözüm.
Doğruyu söylemek en büyük sözüm,
Mert olanın yolu hepten başkadır.
​
​Baretin altında sönmeyen umut,
Zulmün bulutunu gökyüzünden tut.
Harama el açma, ölümü unut,
Onurlu bir yaşam sığmaz ki yıla.
​
​Dünya saray olsa, gönül hür gerek,
Mazlumun ahına sağlam sur gerek.
Hakkı savunmaya mangal kor gerek,
Eğilip bükülmek yakışmaz dile.
​
​Dökülen her damla, kutsal bir emek,
Zordur bu devirde "haklıyım" demek.
Kula nasip olmaz haramla yemek,
Helal lokmadaki lezzet başkadır.
​
​Garip Murat der ki; hak baki kalsın,
Zalimin uykusu kederle dolsun.
Emekçi kazansın, onur kurtulsun,
İnsanca yaşamak zaten başkadır.