ANTOLOJİ ESER NO: 199
ESER ADI: HAİNSİN DÜNYA (SIR-I HAKİKAT)
MAHLAS: MUHARREM AYRANCI
ÖLÇÜ: 11’li (6+5) Hece Ölçüsü ve Serbest Şiir Harmanı
TÜR: Tasavvufi Deyiş / Nutuk / Devriye
ŞİİR
Farkın nedir benden, yaratmış Allah
Tenleri sen aldın, ruhları Allah
Hacı Bektaşi, Ali, Hüseyin, Hasan
Muhammedin aşkı, Allahtır Allah
Semahlar dönerim, Pir Sultan gibi
Mevlananın aşkı, Kuranda gizli
Bedenler sendedir, ruhlar gidende
Muhammedin aşkı, Allahtır Allah
DEYİŞ
Hainsin sen dünya güldürmez misin
Fanisin boş dünya övdürmez misin
Zalimsin doymazsın canı seversin
Kâinatın toprak cana doymazsın
[NAKARAT]
Suyuna katarsın kaşık atarsın
Beni benden alır hiçe sayarsın
Canı cana katar senin sanırsın
Bir varmış bir yokmuş günü sayarsın
Bir varmış bir yokmuş dünü sorarsın
Toprağa canımı tenle katarsın
Suyunda yıkarsın teneşir taşın
Yorganın topraktır kefenin arşın
Azrail dostundur canı yakarsın
Acısı tatlısı musalla taşın
Kayıt Tarihi : 20.04.2026 02:25:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu eser; maddenin (dünyanın) geçiciliği ile mananın (ruhun) ebediliği arasındaki o büyük savaşın ve barışın destanıdır. Muharrem Ayrancı, Pir Sultan’dan Mevlana’ya, Ehlibeyt’ten Hünkâr’a kadar uzanan o nurani zincire tutunarak dünyaya meydan okur. Dünyanın "hain" ve "zalim" oluşu, her şeyi kendine ait sanmasındandır; oysa ozan bilir ki ten toprağın olsa da, ruh Allah’ındır. Teneşir taşından musallaya, kefenden arşa kadar uzanan o son yolculuğu; bir "hiçe sayılma" değil, aslında "aslına rücu etme" (dönme) olarak görür. Azrail’i dost, toprağı yorgan bilen bir gönlün, kâinatın sırrına ermiş halidir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!