Hadi Söyle Hicret Şiiri - Muharrem Ayran ...

Hadi Söyle Hicret Türkü Hikayesi Remziye teyzenin o anaç ve yumuşak tavırlarının aksine, kızı Hicret kapıdan içeri bambaşka bir fırtınayla girmişti. Yüzüne baktığınızda sanki eski zamanlardan, ulaşılamaz bir saraydan inip gelmiş gibi asil, mağrur ve dik bir duruşu vardı. Kar beyazı teni ve çakmak çakmak bakan mavi gözleriyle dikkatleri hemen üzerine çekiyordu. Ancak bu duru güzelliğin ardında gizemli ve hırçın bir ruh yatıyordu. Adeta güneşe küsmüş, ışıktan kaçan ve gölgeleri mesken tutmuş bir hali vardı. Sohbet esnasındaki o sert, mesafeli ve agresif tavrı, mavi gözlerinde çakan şimşeklerle birleşince insanın kalbine batan tatlı bir siteme dönüşüyordu. Annesinin o sıcak ve kucaklayıcı şefkatine tezat oluşturan bu keskin duruşu, bir yandan insanı uzak tutarken diğer yandan derin bir merak uyandırıyordu. Güneşten kaçan, rüzgar gibi esip geçen bu hırçın güzele yazılan bu eser; onun o inci gibi beyaz tenine, yürek yakan mavi gözlerine ve insanı delip geçen o asi ruhuna duyulan hayretin satırlara dökülmüş halidir. "Hadi söyle Hicret, bu hırçınlık ne?" nidalarıyla biten bu türkü, aslında onun o sert kabuğunun altındaki gizeme yazılmış bir mektuptur.