Irmağın kenarında
Kimsesiz şirin bir park!
Ağaçtan bir telefon direğine
Arkadaşlık eden
Yine bir ağaç değil mi?
Akasyanın altında
İki katlı ahşap bir evin
Giyotin penceresinin
Kuğu nakışlı perdesi
Elektrik lambasına uzanıyor
Tellere takılmış uçurtmanın
Gökkuşağı rengi büyülüyor
Toplu saklambacın patlak topu
Saklanmış kalmış çalılıklar arasında
Avluda uyumuş kalmış Rüzgâr
Miniş geriniyor geriniyor
Yerlerden yer beğeniyor
Bisikletine ters binmiş bir çocuk
En sevdiği tekerlemesini mırıldanıyor
Böyle yemyeşil kıvrımlı bir yol
İnsanın yüreğine yüreğine
Ferahfeza
Nerede bir tabiat kokusu olsa
Adımlarımız yok
Pedallarımız yok
Motor sesi
Eksoz dumanı pek çok
Yakup Amcalardan dönüş
Köprübaşına geldiğimde
Daha bir iç çektiriyor
Eller sıcak eller sımsıkı
Oksitosin zirve dallarımızda
Osmancığımız ırmağın kenarında
Ne de güzel yaşıyor
İnsanın gözleri kamaşıyor
Sabah ezanı kaleye değinceye dek
Hadi gezelim desem kim gelmez?
Hüseyin Sabuncu
08.07.2023 , Osmancık
Kayıt Tarihi : 17.08.2026 15:10:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
