İnsan olan insan tanır insanı
Adem soyun dur tanı atanı
Komşusu açken tok yatanı
Görüyoruz beyler görüyoruz
Allah diye diye halkı soyanı
Her akşam bekledim gelirsin diye
Yıllar gelip geçti sormadın niye
Yalnızım şimdi hasretim sevgiye
Gözlerim ağlıyor sensizliğime
Şu gönlümden hüzün hiç gitmiyor
GÜLECEKMİYİM
Ben böyle hep çekecek miyim?
Seni bir daha görecek miyim?
Tanrı af eder sen af etmedin.
Şu yalan dünyada gülecek miyim?
Topraklara taşlara
Adını işledim senin
Değişmem dünyalara
Sahibisin kalbimin
Hayatıma kast ettin
GÜLÜ İNCİTMİŞLER
Gülü incitmişler boynu bükük kalmış.
Buruşmuş yaprakları üzüntüden hep ağlamış.
Oturdum yanına okşadım yapraklarını,
Kaldırdı başını, meğer sevgiye ihtiyacı varmış.
Kıvırcık saçlarına kurban olurum
Bütün sevgileri sende bulurum
Bir gün görmesem ben ölürüm
Hadi gel çık da gel gül yüzlüm
Gözlerini neden kapatırsın bana
GURBET
Gurbet de acı hasret var.
Gönüllerde alev alev ateş yakar.
Sevdiğini görmeyenler,
Resmine bakar bakar ağlar.
GURBETN KAHRI
Ömür geçti uzaklarda
Gelem dedim gelemedim
İçimdeki şu hasret
Dinsin dedim dindiremedim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!