Nedir bu çektiğim senin elinden
Baharımı kışa döndürürsün
Ne yerin var ne yurdun
Seyyah olup gurbeti gezdirirsin
Gönül Ağacı
Atarsın tohumu toprağa,
Uyur bir zamana kadar.
Çimlenir çıkar yeryüzüne,
Kök salar her yana.
Dallanır yapraklanır,
Kendimi bilirim gönül koymam
Varsın herkesin yolu açık olsun
İstikameti şarka garba çıksa da
Karışmam şaşırmam kınamam
Yeter ki herkes mutlu olsun
Beklerim yollarını
Gözüm seni arıyor
Dayanmaz yüreğim
Gönlüm el vermiyor
Beynini, gönlünü kaptırma
Kimseye olma mahkûm
Sen sen ol kendini iyi tanı
Sonra çok çok yorulursun
Kuru lafla kurtarıcı çoktur
Seçilmek için bin takla atanları
Milleti kullanıp sermaye yapanları
Kendine çalışıp servet tutanları
Gördük be kardeşler gördük
Gönüller sevgi saygıyı unutmuş
Kapatmış kapıyı şeytana uymuş
İnsan insanı incitip anlamaz olmuş
Bilinmez âlemlerde yaşar gibiyim
Türlü sitemler var yayılır fikirlerde
İnsan olan insan tanır insanı
Adem soyun dur tanı atanı
Komşusu açken tok yatanı
Görüyoruz beyler görüyoruz
Allah diye diye halkı soyanı
GÖTÜR
(korana için )
Şu gökteki kızıl güneş
Eritip buhara kat götür
Gökten düşen rahmet
Her akşam bekledim gelirsin diye
Yıllar gelip geçti sormadın niye
Yalnızım şimdi hasretim sevgiye
Gözlerim ağlıyor sensizliğime
Şu gönlümden hüzün hiç gitmiyor




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!