GÖNÜL
Ateş düşmüş şu gönlüme
Buza koysam sönmüyor ki
Rezil etti beni el aleme
Vazgeç diyom geçmiyor ki
GÖNÜL
Uslanmadın gamdan kederden
Beni yerden yere vurdun gönül
Kimine kanarsın kimine yanarsın
Nedir bu elinden çektiğin gönül
Nedir bu çektiğim senin elinden
Baharımı kışa döndürürsün
Ne yerin var ne yurdun
Seyyah olup gurbeti gezdirirsin
Gönül Ağacı
Atarsın tohumu toprağa,
Uyur bir zamana kadar.
Çimlenir çıkar yeryüzüne,
Kök salar her yana.
Dallanır yapraklanır,
Kendimi bilirim gönül koymam
Varsın herkesin yolu açık olsun
İstikameti şarka garba çıksa da
Karışmam şaşırmam kınamam
Yeter ki herkes mutlu olsun
Beynini, gönlünü kaptırma
Kimseye olma mahkûm
Sen sen ol kendini iyi tanı
Sonra çok çok yorulursun
Kuru lafla kurtarıcı çoktur
Seçilmek için bin takla atanları
Milleti kullanıp sermaye yapanları
Kendine çalışıp servet tutanları
Gördük be kardeşler gördük
Gönüller sevgi saygıyı unutmuş
Kapatmış kapıyı şeytana uymuş
İnsan insanı incitip anlamaz olmuş
Bilinmez âlemlerde yaşar gibiyim
Türlü sitemler var yayılır fikirlerde
İnsan olan insan tanır insanı
Adem soyun dur tanı atanı
Komşusu açken tok yatanı
Görüyoruz beyler görüyoruz
Allah diye diye halkı soyanı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!