Hakk'ın kapısını bırakıp gölgeye meyleden,
Kendi nefsine kul olur, farkına varmadan.
Nice taçlar devrilmiştir bir kibir nefesiyle,
En ağır yenilgi, insanın kendine yenilmesidir.
Bir ömür servet dizer de ömrü satın alamaz,
Makamın gölgesinde duran hakikati bulamaz.
Dünya alkış tutsa ne olur, vicdan susmuşsa eğer;
Toprak, en çok omzunu yüksek tutanı susturur.
Ey gönül, sözü tart da öyle çıkar dudaktan,
Vefayı eksik etme dosttan, yoldan, ocaktan.
Her düşüş dışarıdan değildir, bunu iyi belle;
İnsanı uçurumdan çoğu zaman, kendi adımı iter.
Basri Erdoğan
Kayıt Tarihi : 6.08.2026 12:28:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!