Fıtrat aynı, kan aynı Malazgirt'ten bu yana
Ne yâr yolu gözledi ne sıla ne de ana
Savaştı döne döne korkusuzca vatana
Toprak yurt olsun diye adanmış candır Mehmed
Bayrağıma renk veren en asil kandır Mehmed
Ol yarin muhitinde savrulan bir is olsam
Belki rüzgar yarimin çeşmine katar beni
Yar çesminin suyunda gezinen bir pis olsam
Çapak düşmanım olur dışarı atar beni......
Cahil uyar cühelanın sözüne
Karanlık bir sayfa açar özüne
Cehennemde kor ateşin közüne
Yanıp bir de tutuşanı...........
Olmuş ise el alemin kadını
O şuh gözlerin ki, çıkmaz düşümden
Hançer gibi deldi beni döşümden
Öleceğim belli öksürüşümden
Gözlerinden aldım onmaz yara yar
Gözlerinden geldim intizara yar...
Getirmiyor hiçbir şey seni bana derinden
Ne resmin ne hayalin yokluğu var etmiyor
Ah bir tutabilseydim yar şimdi ellerinden
Öyle bir yokluk ki bu, ah bile kar etmiyor...
Yıkayıp da serdim, dedim kurusun
Kimin şu demişler benim hasıra
Gariban oluşum şöylece dursun
Fukaralıkta da benim ilk sıra...
Başımı sokacak evim barkım yok
Kaç tahsildar kaç yıl saydı bitmedi
Çok bankada mevduatım var benim
Kaçının da saydı ömrü yetmedi
Jüpiterde, marsta katım var benim
Gökyüzünde ay ve güneş beraber
Bir türlü görmüyorsun sana hayran halimi
Tren olsa göz kırpar bu halde öküzüne
Kirpiklerin gözünün dikenli telleri mi?
Ne etsem de hiç mi hiç giremedim gözüne
Kız verdiğin akitler
Vekil yemini gibi
Ruhundaki gel gitler
Deprem zemini gibi.
Sallanma, sallandırma
Hakkın değil iken farkın
Başkasından farkından kork
Eğer haramdansa çarkın
Sen o dönen çarkından kork
Korkma ruhun pişmanından
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!