Hayat ağacımın dalları kırıldı bir bir,
Bilmem, kaç kırılmaya dermanı kaldı?
Sen o ağaçta açan tek çiçektin,
Artık ne çiçek, ne de hayat kaldı.
Dağın tepesine çıksam bulur muyum seni?
Yoksa yerin dibi mi seni benden saklayan?
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta