Güz Şiiri - Dr Yusuf Polat

Hangi yitik güzden kalmadır şu solan yaprak
Karanlık da çökmemişken dağın zirvesine
Düş, gönlüme düş de düşlerim bahar olsun
Sarsın son bir heves sarsın buzdan kalbimi
Kır çiçekleri yeşersin sönük düşüncelerimde

Üşümüş bir kalp gülümsedi endişeli bakışla
“Ey sevgili zemheride merhamet etmeyenin
İlkbaharda toprağına cemre düşmez” der gibi
Gel de bir eylül gecesi dinsin asi düşlerim
Hüznüme de cemreler adres sormadan düşsün

Ne zaman çiçek açtın hangi ara yapraklandın
Sonbahara kafa tutacak kadar da yüreklendin
Yaprak renklerinde isyan
Başka mevsimlerde yer arayan ağaç;
Sen de hepimiz gibi ölecek kadar büyümedin mi?