Güvenme kendine Şiiri - Kemal Tekir

Güvenme kendine

Kapılma ey insan,kibre, gurura,
Yenik düşme nefsine mağrur olma,
Güvenme çok servetine malına,
Kapılma dünyanın ihtişamına.

Güvenme çok fazla,
güzelliğine,
Bozar fiyakanı birkaç sivilce.
Güvenme gücüne, çok gençliğine,
Yaşlanınca kalmaz güçte, heves te.

Güvenme aklına, şaşar bir anda,
Nice bilenler var düşmüş dumana.
Bir kibir uğruna yanar da dünya,
Hakikati görmez balar kör ama.

Unutma ey insan, fanisin fani,
Ne kaldı dünyada sultan mı hani?
Toprakta eşitiz, yoktur nişanı,
Ne servet kurtarır ne de ün, şanı.

Yürürken doğru seç hep pusulanı,
İyilikle süsle her bir anını.
Sevgiyle besle kalbinin bağını,
Bulursun ozaman , insanlığını.

Kemal Tekir
Halkın hak kınsesi.