Güvenme Boyuna Oğul Şiiri - Osman Bulut

Mühim olan zekâ, akıl
Güvenme boyuna oğul.
Olmaz da kimseden nakil
Razı ol payına oğul.

Boy pos bir noktaya kadar,
İbretamiz ne sözler var.
Akıl en güzel mihmandar
Benzeme koyuna oğul.

Her tarafta bir Çin Seddi
Güç kazan manevî maddi.
Dünya yalan, hayat ciddi
Ara ver oyuna oğul.

Elbet önemli akraba,
Onları da kat hesaba.
Ama sağken ana baba,
Sığınma dayına oğul.

Gözde başlar biter hesap,
Yumduğun an hâlin harap.
Olmuşsa da bir oka sap
İmrenme yayına oğul.

Sanma dünya gül gülistan,
Her tarafta fesat, fettan.
İsyana çağırır şeytan
Gitme bak suyuna oğul.

Arıyı ürkütüp kovan,
Bal alamaz bir tek kovan.
Bir gün boş dönmesin kovan
Taş atma kuyuna oğul.

Bazı mevzular muallak,
Bak ay da gün gibi parlak.
Bazen yanılır göz, kulak
Aldanma duyuna oğul.

Dilerim benzesin huyun
Yusuf'un huyuna oğul.

Okunur emir her cuma
Duy başını gömme kuma.
Sahip çıktı her masuma
Layık ol soyuna oğul.

Alıştır alnını tere
Yürü, koş ulaş zafere.
Ayakların değsin yere
Yüklenme tayına oğul.
14.08.2024
İSTANBUL