Dünyanın en güzel manzarası,
Senin, bana bir şeyler anlatırken
Parıldayan gözlerin ve tebessümün.
Savurduğun hayat dolu gülüşün.
Hayat, cebimde kırışmış bir harita,
okudukça kayboluyorum.
Bir sokak kendini iptal ediyor,
bir gökyüzü ansızın susuyor.
Güneş bazen bir alışkanlık,
Kırışmış ellerinde birikmiş emek,
Her çizgi bir ömür, her nefes gerek.
Gün doğar, gün batar, dert eksik değil,
Hayaller avuçta, gerçekler uzak değil.
Asgari bir umut, maaşlar suskun,
Hava açık güneşli, sıcak bir yaz günü.
Sen aklımda yoksun, çünkü yağmur yok
Her yağmurda seni hatırlarım,
Bu yıl yaz hiç bitmiyor.
Aklıma geleceksin diye korkuyorum.
Zemherinin ayazında, gece suskun ve derin,
Karanlık, yıldızları bile örten bir örtü gibi.
İçimde bir sızı, bir vakitsiz hüzün,
Masamda yankılanan sessiz harflerin izinde.
Dünya dönüyor, zaman akıyor usulca,
Güneş gözlerimde ağır düşer,
Zorlu ekonomik günlerin altında,
Karanlıkta kaybolan umutları ararım.
Sessizlik dudaklarıma çöker,
Kelimeler tükenir, dilimde suskunluk,
Karaca Ahmet Mezarlığı'na adım atarım,
Üsküdar'ın sükûnetine yelken açarım.
Ruhlarla dolu bu kutsal topraklar,
Maneviyatın izlerini taşır varaklar.
Gözlerimde hüzün, yüreğimde acı,
Aralık ayının göğsünde, geceyle gündüz sarmaş dolaş,
Hava kurşuni, bulutlar sessiz bir hüzünle ağlar.
Yağmur damlaları, kalbimin ritmine eşlikte,
Kendi içimde yankılanır yalnızlığımın türküsü.
Sabahın ışığı uzaklarda kaybolmuş gibi,
Tabiatın sonbahar dansı,
Gök gürültüsüyle çekilen perde.
Tek dostum, çayın ılıklığı sarar içimi,
Çay bahçelerinin şarkıları kulaklarımda.
Bir boşluk içimde, hissettiklerim karma karışık,
Postmodern bir düşünce denizi içinde kayboluyorum.
Kendin gibi olmak,
Biricik ve özgün olmaktır;
Başkalarının gölgesinde kaybolmadan,
Kendi ışığını yansıtmaktır.
Kendin gibi olmak,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!