Gürsoy Solmaz Şiirleri - Şair Gürsoy Solmaz

Bunca dert tasayı çektikten sonra
Gülsem ne olacak gülmesem nolur?
Canı cevherimden bıktıktan sonra,
Ölsem ne olacak, ölmesem nolur?

Çok malımı merde eyledim hibe,

Yeşil gözlerini ufkum sanarak,
Her akşam kalbime dolacağımdın...
Nazik bir kelebek gibi konarak,
Sevgisi kalbimde olacağımdın...

Bu demde gönlümde dalgalar sakin,

sevgiye, inanmaz olur muyum hiç ?
fakat bu sevenler, hoş gözükmüyor...
boy boy resimler var; ne kadar ilginç
bunlarda kirpik var; kaş gözükmüyor...
bilsem ki gönülden, bilsem gerçekten
güya seviyorlar candan, yürekten

gül goncası daha levin tutmuşken,
İnanır kendince açar olur ya...
Ona göre vakit geç değil erken
Bu yüzden kışlara düçar olur ya...

ahdinde vefa yok gül gülü yarım
sevmenin hükmüne bu mu uyduğun
yürek penceremin ilk tülü yarım
sessiz kalman için nedir duyduğun

istersen haber sal istersen salma

gündüzden ay utanır geceye meyli vardır...
kim elemden mutlanır? mutlanan hayli vardır...
Mehtap gözükmez değildir dallar engel olsa da
Leyla'sı solan lalenin güldüğü leyli vardır...

Guzel güzel olanın
Onu veren mevlanın
Suçu yok ki leylanın
Mecnunca seven menem
Özünü döven menem

güneş battı yine sılada bugün
efkarı beledim neşe tasında
sıkıldı yüreğim illa da bugün
bunaldım akşamın tam ortasında...

Gün döner dağların ardına düşer

güneşin bu akşam huzmelerinde,
şu ova misali gönlüm duruldu
olmak istediğim ufkun yerinde,
güneşin son tahtı böyle kuruldu...

dağların seçilen çizgilerini

"her akşam böyle batar, her sabah böyle doğar
güneşin yangınları, dumansız alevsizdir...
zaman durmak bilmeden, takvimden zaman sağar
vakit, medet anlamaz; umarsız,ülevsizdir..." (ülev:hak,pay)