Gürsoy Solmaz Şiirleri - Şair Gürsoy Solmaz

Papatya...
Yalancı diyorlar ama değildir..
Seveni de bilir sevmeyeni de..
Çember etrafına dizilip bir bir
Seni de bilirler bende seni de..
Sarı papatyalar ak papatyalar

Al yanağa kumral saçın yakışır,
Söylemeye cesaretim yok benim,
Söyler iken dilim dişte sıkışır,
Gülmen için şu halime bak benim...

bir kız sevdim Tatvanlı
kız gülnazım gülnazım
çok cici şirin kanlı
kız gülnazım gülnazım
bana başka ne lazım

Bunca dert tasayı çektikten sonra
Gülsem ne olacak gülmesem nolur?
Canı cevherimden bıktıktan sonra,
Ölsem ne olacak, ölmesem nolur?

Çok malımı merde eyledim hibe,

Yeşil gözlerini ufkum sanarak,
Her akşam kalbime dolacağımdın...
Nazik bir kelebek gibi konarak,
Sevgisi kalbimde olacağımdın...

Bu demde gönlümde dalgalar sakin,

sevgiye, inanmaz olur muyum hiç ?
fakat bu sevenler, hoş gözükmüyor...
boy boy resimler var; ne kadar ilginç
bunlarda kirpik var; kaş gözükmüyor...
bilsem ki gönülden, bilsem gerçekten
güya seviyorlar candan, yürekten

gül goncası daha levin tutmuşken,
İnanır kendince açar olur ya...
Ona göre vakit geç değil erken
Bu yüzden kışlara düçar olur ya...

ahdinde vefa yok gül gülü yarım
sevmenin hükmüne bu mu uyduğun
yürek penceremin ilk tülü yarım
sessiz kalman için nedir duyduğun

istersen haber sal istersen salma

gündüzden ay utanır geceye meyli vardır...
kim elemden mutlanır? mutlanan hayli vardır...
Mehtap gözükmez değildir dallar engel olsa da
Leyla'sı solan lalenin güldüğü leyli vardır...

Guzel güzel olanın
Onu veren mevlanın
Suçu yok ki leylanın
Mecnunca seven menem
Özünü döven menem