Gürsoy Solmaz Şiirleri - Şair Gürsoy Solmaz

Hakta kutsal hukukta; Vicdan da bir mahkeme
Hak yenince yoklukta, Hakkı helal et deme....

Gerçi ısbatı vücut, Senin imzan olmuştu
Bu hakkı deme unut... Haksız cezan olmuştu

Hakkımı versene lan
Haramzade pezevenk
Bura sana mı külhan
Sen akıllı biz gerzek...

akşamların vakitsiz,yüzün geceye dönük
yad dağların ardında,sabaha yar gibisin...
tebessümün yapmacık,yorgun gözlerin sönük
doğru saydığın yalan,yalan sandığın doğru
kendi ateşinde kül,külünde har gibisin..

hani demiştim ya bir gün olurda
hani demiştimya çocuk kal diye
hani demiştim ya ara bir sor da
hani demiştimya yanakların al diye....
hani demiştimya unutmak olmaz
hani demiştimya sevgi bir temraz

Dağlar onun o dağların oğluydu
gecesi gündüzü devleti için
adını duyanlar hasisce duydu
yolculuğu vardı daveti için

bugün yola çıkma etme halil bey..

Hallenir seni düşünürüm;
öylece bir masal başlar...
öylesine rahat öylesine hürüm
ki zaman bile sanki yavaşlar...
sessizce güneş doğar aniden,
gülümser papatyalar...ve sen

hasret yolcusuyum, el salla bana
gözlerine bakıp, ağlayasım var...
içim viraneye, gözlerim kana
bulandı...o yüzden çağlayasım var...

kalbinin katmerli sevgisi vardır;

Nasırlı ellerine bir sigara tutturmuş
Sol elinin içini sağıyla didiyordu..
Sabit bir kaya gibi bir kenarda oturmuş,
Belli ki düşünüyor; dalgın düşünüyordu..

Kırlaşmış saçlarını örten bir fesi vardı,

Burada hastalar burada sağlar,
Korkuyla yaşarlar zanla yaşarlar...
Kaderin hükmüyle şaşkın dimağlar,
İlke daha yakın sonla yaşarlar...

Güzellik, çirkinlik aramaz gözler,

deniz kıyısında bir aş evinde
iftar açtığımız sır alevinde
mutlan umutlan hatta sevin de
hayalimiz düşlerimiz sen ve ben

alaca karanlık deminde çaylar