Gürsoy Solmaz Şiirleri - Şair Gürsoy Solmaz

BABAMI DÜŞLERKEN

Yaş elli beş-elli altı işe bak,
Yarım asır hayallerle doluşmuş,
Bir ömür üstünde düşüp kalkarak,
Gezdiğim bu dünya ne kadar boşmuş…

Etrafı güllerle bezeli olan
Bir çeşme başında aşkın olaydım...
Sen bizim yaylanın güzeli olan
Senin onbeşinde aşkın olaydım...

Bir berrak derenin suları kadar,

Gönül çalmak ister aşkın sazını
Perde dokunma der; tel der incitme
Çekmeye arzum var gülün nazını
diken dokunma der; gül der incitme

Ben ise mecnunum bu yolda şaşkın

Kafa ah kafa
Koyayım rafa
Neden durmadın
Karıştın lafa

Sözlerin biz,

Ben hep neden ezilen
Sen hep neden ezensin..
Ben hep neden çalışan,
Sen hep neden gezensin..

Ben hep neden mülayim,

Baygın gözerine hayran kaldığım,
Bir bakış ömrüme az gelecektir…
Hatırını düşünüp, öyle daldığım,
Yüreğim seninle son gülecektir...

Sen ki bende başka renkte çiçeksin,

Benki koca yalanım, inandığım epeydir,
Boş inançlar üstüne inatla yürüyorum.
Bana inanmak demek, inançsızlıktan yeğdir,
Bir canım var çekişen, boşuna sürünüyorum....

Dağların kalbi yorulur,
Benim kalbim yorulmaz...
Yol yürüsen de varılır,
Bana yürüsen varılmaz...

Ne yayla ne ovadayım,

Seni görmek bir hoşluk, sorma neden bir hoşum
Seni görünce birden titrer içim,her yanım
Ve seni düşünürken, bir garip atar döşüm,
Levki sen gülsün, gülşensin ben ise bahçevanım

Yalvar yakar eylediğim doğrudur,
Benim kime yandığımı biliyor……. Allah….
Bir sevda ki beni benden soğutur;
Bir sevdaya döndüğümü biliyor ……Allah…

Herkes yüreğini hoşnut eylesin,