Gürsoy Solmaz Şiirleri - Şair Gürsoy Solmaz

Baharın sesini duyar gibiyim...
Dört mevsim içinde bahar gibiyim...
Murat çeşmesinden içtim serpildim..
Yürek sarrafıyım ayar gibiyim..

Sevda yağmurunda şemsiyesizim..

Gün batımı zamanı bildiğin bahçedeyim,
Maltepe sigaramı derinden içmedeyim...
Her şey yerli yerinde, bir sen yoksun yanımda
Gelip de görmelisin şu yalnızlık anımda,
Okuyup, okşamalı mektuplarını bir bir...
Seni gördükten sonra başladıydı bu devir...

Sevmiştim dediğin şu koca yürek
Sana diyar diyar yer vermedi mi?
Sen orda huriydin,sen orda melek
Gene sen ordasın, çıkmadın ki hiç
Bunu aklı almaz, ne almaz bilinç...

Yemin ederim yemin,
Seni düşündüm demin,
Sen sendeki görkemin,
Bal gibi farkındasın...

Dalımdan koptuğumun,

Ne bir kırılmadan,ne haykırmadan,
Her şey bitsin diyip öyle ayrıldık...
Dediği sözlere karşı durmadan,
“Her şey bitsin” diyip öyle ayrıldık...

Biçmeden başaklar böyle sarardı,

Bir isim karalayıp,
sonra beni yazmışsın,
O isimi ben için,
adım diye bozmuşsun,

Sitem edip çatmışsın,

İnanın ki çocuklar,
En güzel bizim ülke..
Güzellikler bizde var;
Borçluyuz Atatürk’e

23 Nisan bizim,

Elini kafana koy, iç geçirmeden düşün,
Faydası kendine yok, sana ne ki düşmüşün...
Boşuna göz gezdirme, bulamazsın beni,
Dedin ya ki git artık, yanıma gelme bir gün...
x
Uzaklara atma sen, yine sevdiğin benim,

Sen divane gönlüm sevdiğini bilmedin
Bedbaht kader ardında yürüdün ki gülmedin
Ne garip ki anlamsız sensiz hayatım,neden

Oturduğum nemli yer, döktürdüğüm gamlı yaş
Konuşmuştuk burada, senli benli arkadaş

Serseri, sen kendini sandığın neyse söyle,
İki bomba, bir mayın birkaç cahil leyliyle
Patırtı koparıyor, gürültü ediyorsun
Haksızlık varsa şayet, bırak adalet sorsun
Baş benim, beden benim, senin varlığın benim,
Benim varlığım sensin; ben seninle bedenim