Gürsoy Solmaz Şiirleri - Şair Gürsoy Solmaz

halkı yoksulluktan ekmek bulmayan
yağ bal çörek yiyen kimse zalimdir.

langur lungur diyen zalımdır.

oğluna kızına ikbal sağlayan

Zaman ne? An ne?
Özledim Anne...


Zaman ne? An ne? Özledim Anne...

geçti zaman geçti dem,
kalan vakit bir dirhem,
ve kalmadı o görkem,
gençliğe veda olmaz.
zamana geda olmaz.

Hayata böyle başlar, dertsizdir çoçukluğumuz
Zaman zembereği durmadan işler ki işler
Sonra zaman testeresi nihayet yokluğumuz
Hayatın cilvesidir daldıkça düş genişler

Borçalı ağlasın, Baku ağlasın
Duyanlar, ağ üste kara bağlasın...
Üreği kabarsın, ağlasın duyan
Sessiz el salladı,getti Zelimhan...

Sözün kervanında söz yazardı o

sevdana müptelayım sevgine gönül verdim
düşündükçe içimde aklımda fikrimdesin...
seni, benle düşündüm deste deste gül verdim
havam oldun nefesim,işimde zikrimdesin...

öyle bilki mecnunam öyle bilki leyla sen

"Kararı kesin olan gönderdeki bu bayrak
Vakarını bivefa olana açmayacak...
zır-zıbili topladın çöplük oldu memleket
mülteci falan derken rucu doldu memleket
bu vatanın mülkünde vatandaşlık ne beleş
bimecal pehlivanlar... gibi kaldı memleket

Zülf-i yare dokunsak da...

bayram kuyruğunda sıraya girmiş...
el öpen, alçalmış yağcılar gördüm....
menfaat uğruna cuk-ka kemirmiş...
sahtekar solcular, sağcılar gördüm...

Arıyorum, soruyorum, bakınıyorum, yutkunuyorum
panikliyorum sonra dayanamıyorum
bir daha bir daha
sen bende bu kadar çoksun işte
sonra dank ediyor herşey..yoksun işte...
yola baksam nafile,kime sorsam diye fikir yürütürüm

Yolcusu garip kervan,
Zaman, fasıla, devran,
Yokuş iniş ve neler,
Çok odalı koca han…

Zaman felek çemberi,