Gürsoy Solmaz Şiirleri - Şair Gürsoy Solmaz

Gurbet elden sağ selamet binince,
Sarıkamış'a öğlen vardım toprağım...
Ayrılık gözyaşı durup dinince,
Bir bardak çay diye sordum toprağım..

Göz attım etrafa bir baştan başa

Ey yeri göğü yaratan mevla
Namert kapısına düşürme beni
Damla damla düşer sel olur ama
Sabır yağmurunda taşırma beni...

imdat istediğim imdat etmiyor

Şehidi yok dağları
Kim tanır kimler tanır
Şehidi çok dağları
OLmayan dağ utanır

Şehit Gülü...
"Sessiz yağar lapa lapa
Kar yağar kardan gülüm
Yorgun düştüm yolum sapa
Kar yağar gökten gülüm
Mukadder HAk-tan ölümüm...

"şehit mezarının olduğu yerde,
başında bir çeşme sessiz akarmış..."
dağlarda güllerin solduğu yerde,
zirveler tipiymiş boranmış karmış...

isimsiz şehitler isim vermişler

"öldü sanılmasın, ölen yaşamaz
ölmeyen odur ki dillerde kalır
bir nadan bir kalbi böyle sınamaz
bu yerde yürekler böyle daralır
gönüller burkuldu düştüler yasa
bu vatan nolurdu şehit olmasa…

"düşman kurşunları beni ararken
aklımda sen vardın oyy anneciğim...
Şahadet ulaştı şafak atarken
iftarda düşümle doy anneciğim...

günlerdir oruçlu dağlar başında,

ödeşmek adettendir
caydın mı delikanlım
namert namerde kendir
duydun mu delikanlım...

sen dadaş kızısın ben dadaş oğlu

şunca kadar sene ne çabuk bitti
sen daha dinaz et, sen daha naz et
o yara üstünde bir kabuk bitti
kendine bahar et, bana da güz et

kararın hükümsüz almam kaale,

vay be deyip şaşırdık seni de gördük paşam
kibrin mağlup eylemiş sen farkında değilsin
aslında farkındasın bilmeze yatıyorsun
istiyorsun ki millet eğildikçe eğilsin
içimdeki sen artık bittikçe bitiyorsun
şaşırdıkça kendimle başladı münakaşam