Gürsoy Solmaz Şiirleri - Şair Gürsoy Solmaz

Görev kutsal... ayrılık zor... işbu ya
Karlarda,çığlarda kalsam gerekir...
Vatan için millet için bu rüya
Uğrunda, uğruna ölsem gerekir...

Bir rahmet bin zahmet olur vesile

Ölüm başka bir bahar, kapanmış hesap sanma...
Yokluktaki varlıktır; dengeler öyle hassas
Dünyalık ne olacak! ! Ne güvenme inanma...
Yollansa bize yeter...bir Fatiha, üç İhlas....

"serseri ruhluyum şiir yazsam ne ?
seni mutsuz etmek, korkum olacak...
meramım bellisiz bilirim yine,
bu sevda, kendimi terkim olacak...

istersen veremem diye yüreğim,

olaki ayrılır gidersem bir gün
etrafa bakarak unutma beni
istemem üzülme ve olma üzgün
ağıtlar yakarak unutma beni...

sahimi demiştin o çiçeklere

Çevresinden aldıklarını gördükleriyle tanıştıran yürek sahibi şairdir. İnsandan insanlığa çıkılan basamaklarda gözlemlerini yaparken duygularını da ayardan geçirir. bu ayarlama gök kuşağı gibi renkten renge, tondan tona geçerken kelimelerle sevgi adına, sevda adına mısralar inşa eder. O kadar ki bu misralar bir satranç ustasının marifetiyle akın akın gönül diyarlarında sefere çıkarlar.
Yılların birikimi ile yazdıklarını okuyanın beyninde canlı film gibi nakşeden ozanın endişesi, sevgi paylaşımına dair olduğu hep vurguladığı olmuş.
Okurken kendimizi en yüksekten engine doğru süzülen bulutlar gibi sanıyoruz. Bunu hissetmemizi şairin usta betim ve benzetmeleri vurgu ve mısra düzeni sağlıyor. Bazen bir okuyup iki düşünürken, bazen de İki okuyup bir düşünmemiz ritmini sağlayan yürek erbabı şair öğretici ve eğitici yanını da vurgulamaktan geri kalmamış.
Genel kültürümüze haliyle şiir dünyamızdaki akımlara hakim bir kelemşuarın mısralarını dikkatle okurken hayal kapılarımızın sonuna kadar açılma arzusuna geçtiğini de anlıyoruz.
Okuyacağınız mısraların sizde uyandıracağı heves, sevgi hanelerinizde bezek bezek gönlünüze akarken, sanıyorum ki ezberlerinizde de yer tutacaktır.
Duygularını sevgi atına bindirmiş, gönlünü yazdıklarına dökmüş, yüreklere yakın yürümekten geri kalmamış.

ben diyorsam sen kulak as
ömrüm senle geçti ömrüm
sevgime arama kıstas
seni senle seçti ömrüm

o kadarki sen bendesin

her yanımda zelzele, her yanım başka deprem
gönül askerlerimin şehadeti sembolüm
tahammül tespih çeker; bitmiyor ki badirem
çığ kopar dağlarımda, ölüm üstüne ölüm
evet amma nedendir? girdap bitmez kuyumdan...
bunca telef olduğum... tedbirsizlik huyumdan..."

ruhu şen bedeni keş,sabaha doğmak için
batacak artık güneş,zamanı sağmak için...
güneş gibi doğmayan,zamanı ayarsız sen
kendini bulamadın,yok oldun bucaklarda
dillere düştü adın,def çaldın kucaklarda..."

"Her nasıl hikmetse unutamadım
Kalbime bir başka ceza saçların
Hayali ıstırap, gerçeği tadım
Bukle bukle belden dize saçların

Sırmalı telleri aklar görmesin

öyle dolmuştum ki efkar zirvede,
içimde sıkıntı kıvranıyordum...
ortalık alaca şafak zirede,
kendime hoyratça davranıyordum...
küllenen közlerde, sönmüş alevdim
karşımdaki gölge o sanıyordum